Dobroplast
Brama na Podlasie - Lokalna Grupa Działania
zambrow.org portal zambrowski

Stary Laskowiec

Początkowo była tu ziemia książęca. Książe w 1422 roku nadał 10 włók ziemi zwanych Laskowo nad rzeczką Jabłoń Świętosławowi z Szieszput. W tym miejscu powstała osada zwana później Laskowo. Wieś rozrastała się aż w połowie XVI wieku notowano już trzy miejscowości powstałe z Laskowca, były to: Liaskowa Jabłoń, Liaskowo Sierzputi i Faski Rikacze (dziś Nowe Laskowo).

W czasie wielkich zniszczeń wojennych w XVII wieku, wiele wsi opustoszało, nastąpiło cofnięcie się procesów osadniczych. Osady Laskowo Jabłoń i Laskowo Sierzputy stopiły się w jedną osadę o nazwie Laskowiec.

Dziedziczył tu ród szlachecki mający herb Dąbrowa. Z czasem przyjęli oni nazwisko Laskowscy herby Dąbrowa. W tej wsi urodził się Stanisław Laskowski ważna postać XVII -wiecznej Polski. Nie wiadomo kto był jego ojcem, ale musiał to być w miarę zamożny szlachcic skoro wysłał młodego Stanisława na studia. Dzięki naukom i zdolnościom Stanisław został przed 1631 rokiem sekretarzem króla Zygmunta III Wazy oraz vice instygatorem królewskim. W 1631 roki został również cześnikiem łomżyńskim. Brał udział w sejmie 1632 roku oraz elekcji królewskiej po śmierci Zygmunta Wazy. Uczestniczył w kolejnych sejmach w latach trzydziestych XVII wieku, posłował z ziemi łomżyńskiej. W 1646 roku został kasztelanem warszawskim, ten senatorski urząd świadczyło o postępującym znaczeniu Laskowskiego. Rosła też jego pozycja majątkowa dzięki dzierżawom królewskim. Po śmierci Władysława IV został wybrany jako rezydent u boku prymasa-interrexa. W czasie powstania Chmielnickiego dążył od rozprawienia się z buntownikami, w 1649 roku odbył popis (przegląd) pospolitego ruszenia pod wsią Dęby w pobliżu Warszawy. W 1651 roku król Jan Kazimierz wyznaczył go jako rezydenta u boku królowej. W 1652 roku został mianowany kasztelanem podlaskim, w następnych latach uczestniczył w pracach Trybunału Skarbowego w Radomiu i Lwowie. W czasie najazdu szwedzkiego nie opuścił króla, jak to zrobiło większość szlachty (w tym również Jan Sobieski). Laskowski przebywał u boku króla na emigracji. Po wygnaniu Szwedów, w 1658 roku został mianowany wojewodą podlaskim i jeszcze tego samego roku przeniesiono go na urząd wojewody płockiego.

Stanisław Laskowski dzięki licznym urzędom zdobył duży majątek i mógł sobie pozwolić na zakup wielu wsi, kupił między innymi Rykacze, Wierzbowo i inne, był też właścicielem Laskowca. Ożenił się z Zofią Popowską, miał syna Zygmunta i córki: Jadwigę i Konstancję. Stanisław Laskowski zmarł w 1661 lub na początku 1662 roku.

Po śmierci Stanisława Laskowskiego jego dobra w tej okolicy przejął syn Zygmunt. Niestety nie zdołał on już zdobyć takiego znaczenia jak ojciec.  Nie wiadomo nic o potomkach Zygmunta, być może był on bezdzietny, ale żyli jego kuzyni, również Laskowscy, którzy zajmowali wiele ważnych urzędów w powiecie zambrowskim. W początkach XVIII wieku żył na przykład Walenty Laskowski komornik ziemski zambrowski.

Majątek zgromadzony przez Stanisława Laskowskiego z czasem uległ rozproszeniu. W początkach XVIII wieku rosła rola rodu Godlewskich herbu Gozdawa wywodzących się z ubogiej szlachty w ziemi nurskiej (Godlewo). Wieś  kupił Jakub Godlewski pisarz ziemski i grodzki zambrowski, żyjący na początku XVIII wieku. Ożenił się z Karwowską  i miał synów: Piotra Józefa oraz Ignacego. Dobra po ojcu oraz jego urzędy przejął Piotr Józef Godlewski. Z czasem uzyskał jeszcze urząd wojskiego i sędziego ziemskiego zambrowskiego (1767). Piotr Józef ożenił się z Marianną Szydłowską i miał syna Antoniego. Antoni przejął majątek ojcowski, ale urzędy zdobył w innych okolicach. Został sędzią ziemskim nurskim i chorążym nurskim, szlachta wybierała go na posła w 1791 roku. Uczestniczył w pracach Sejmu Wielkiego. Zmarł w Warszawie w 1791 roku, ale pochowano go w Zambrowie. Antoni Godlewski pozostawił syna Stanisława Kostkę, który zapewne odziedziczył dobra rodowe w tym i Laskowiec, ale on został oficerem. Dosłużył się stopnia pułkownika w wojsku napoleońskim. Zapewne nie miał czasu zarządzać dobrami w tej okolicy i pozbył się ich.

Dobra Laskowiec przeszły w pierwszej połowie XIX wieku na własność rodziny Zaniewskich. W tej wsi w 1827 roku było tu 19 domów i 141 mieszkańców. Dobra Laskowiec składy się z folwarków Laskowiec i Faszki-Jabłoń, liczyły 1 041 mórg. W czasie uwłaszczenia powstało tu 20 gospodarstw rolnych na 133 morgach ziemi. Wieś należała do gminy i parafii Zambrów.

Miejscowy folwark został rozparcelowany na przełomie XIX i XX wieku. Laskowiec Stary w 1921 roku liczył 24 domy i 159 mieszkańców, należał do gminy Długobórz.

Według Katalogu Zabytków w Laskowcu znajduje się krzyż przydrożny, żeliwny, pochodzący z końca XIX wieku.

Obecnie Stary Laskowiec liczy 136 mieszkańców, zamieszkujących w 36 domach. Na terenie wsi funkcjonuje Fabryka Okien i Drzwi PCV „DOBROPLAST”, zatrudniająca ok. 2000 pracowników. W Starym Laskowcu zlokalizowana jest Szkoła Podstawowa. Jest też sklep spożywczy i bar gastronomiczny. Prężnie działa jednostka OSP, a kulturalną wizytówkę, nie tylko wsi, stanowi Zespół Śpiewaczy „Laskowianki”.